Is een geperste brok nu gezonder en natuurlijker dan een krokante?

Mensen gaan steeds bewuster om met de voeding voor hun hond. Dit gaat automatisch gepaard met bepaalde voorkeuren. Voorstanders van één bepaalde voeding zijn radicaal tegen een andere soort voeding. Hierbij wordt vaak elke nuance uit het oog verloren. Termen worden vaak door elkaar gebruikt. En natuurlijk zijn er ook hypes, die de kop opsteken en die gevolgd worden zonder goed en wel te beseffen waarom. Is nu een geperste brok gezonder en natuurlijker dan krokante? Mensen gaan steeds bewuster om met de voeding voor hun hond. Dit gaat automatisch gepaard met bepaalde voorkeuren. Voorstanders van 1 bepaalde voeding zijn radicaal tegen een andere soort voeding. Hierbij wordt vaak elke nuance uit het oog verloren. Termen worden vaak door elkaar gebruikt. En natuurlijk zijn er ook hypes, die de kop opsteken en die gevolgd worden zonder goed en wel te beseffen waarom. Is nu een geperste brok gezonder en natuurlijker dan krokante?

POLL!

In de gezond voor je hond groep van Filova hield ik een kleinschalige poll. Zelf hoor ik immers heel vaak de opmerking van klanten dat geperste brokken veel natuurlijker en gezonder zijn dan krokante. Ik wilde dus wel eens weten of de leden van de groep dit ook dachten en hiernaar handelden. Wat bleek: de mensen die reageerden voerden allemaal krokant. Niemand uit de groep gaf aan geperste brok te voeren.

WAT IS NU HET VERSCHIL?

Geperst of geëxtrudeerd (want zo noemt een krokante brok) zegt alleen iets over de manier van produceren. En laat nu “koud” geperst niet bestaan. Ook een “koud” geperste brok is nog minstens op 42° verhit (meestal zelfs rond de 70 à 80°). Bovendien moeten de dierlijke eiwitten verhit worden om er vleesmeel van te maken voor ze tot brok geperst worden. Koud-geperst, blijkt dus helemaal niet zo koud. Een krokante brok wordt hoger verhit en krijgt nadien nog een coatlaagje (een laagje dat er op het einde van de productie nog overgaat).

MAAR IS DIT VERHITTEN DAN SCHADELIJK VOOR DE GEZONDHEID?

En vanaf welke temperatuur geldt dit dan? Iedereen lijkt hier wel een mening over te hebben. Er zijn vooralsnog echter geen onderzoeken te vinden die deze stelling zouden bewijzen. De structuur van een eiwit verandert wel door verhitting, maar ook door een extreme PH verandert zijn structuur en dit is dan weer een onderdeel van een normaal spijsverteringsproces. Enzymen kunnen hun werking verliezen bij verhitting boven de 42°. Maar ook de meeste geperste brokken worden in het productieproces hoger dan 42° verhit. Van de plantaardige ingrediënten is zelfs geweten dat deze beter opneembaar zijn in het hondenlichaam wanneer deze verhit zijn geweest. Bovendien weet men ondertussen perfect welke voedingsstoffen verloren gaan bij verhitting zodat deze door de fabrikant extra kunnen toegevoegd worden.

KIES JE DAN BEST VOOR GEPERST OF KROKANT?

Of een voeding gezond is of niet, hangt veel meer af van de ingrediënten die gebruikt worden dan van de manier van produceren. Jouw keuze van voeding moet dus met veel meer factoren rekening houden dan alleen of hij geperst of krokant is. Wat denken jullie bijvoorbeeld van de eiwitten die gebruikt worden? Welke oorsprongen hebben deze eiwitten? Komen ze bijvoorbeeld van een plofkip of van een biologisch gefokte kip die buiten heeft kunnen leven en ook langer heeft geleefd? Zijn er veel plantaardige eiwitten gebruikt of eerder dierlijke? Wat is de hoeveelheid vetten en hun oorsprong die gebruikt zijn? Dit zijn maar enkele voorbeelden die aantonen dat een gezonde voeding vooral staat of valt bij de ingrediënten die gebruikt zijn.

Wat niet wegneemt dat een hond met bepaalde gevoeligheden beter gebaat kan zijn met een krokante dan wel een geperste brok. Door zijn structuur kan het bijvoorbeeld zijn dat een geperste brok een minder gevuld gevoel geeft, waardoor het voor een sporthond soms beter kan zijn om geperste brokken te geven. Een hond met overgewicht kan dan weer meer gebaat zijn bij een krokante brok omdat die sneller een voldaan gevoel geeft.

Een keuze kan je dus alleen maar maken door te kijken naar wat jouw hond nodig heeft. En vergeet daarbij vooral niet te kijken naar de ingrediënten die gebruikt worden.

Een vegetarische hond! Kan dat? Plantaardige hondenvoeding.

Afgelopen dinsdag heb ik een boeiende lezing gevolgd van moraalfilosoof en coördinator van dierenrechtenorganisatie Bite Back, Stijn Bruers, over dierenrechten/welzijn.

EEN VEGETARISCHE HOND, KAN DAT?

De lezing was onderdeel van de opleiding filosofie. De spreker stelde dan ook het recht in vraag om ons dieren toe te eigenen voor consumptie. De focus lag volledig en uitsluitend op het begrip dierenrechten (milieu-impact werd terzijde gelaten).

We kregen harde cijfers te zien van het aantal uren dierenleed we veroorzaken door onze manier van leven en consumeren. Standpunt van de docent: dierenleed kan alleen vermeden worden door een veganistische levensstijl. En wat eigen is aan filosofie: het biedt je veel stof tot nadenken! Dank je Geertrui voor de uitnodiging en dank je Stijn Bruers om dit eens uitsluitend te bekijken vanuit het oogpunt van het dier!

Bij Filova proberen we elk nieuw inzicht te vertalen naar onze omgang met onze huisdieren en dan vooral met name honden en katten. Voor materiële spullen kunnen we daar kort in zijn. Gebruiksproducten waar dierlijke materialen in verwerkt zijn, zijn uit den boze. We hebben ze niet nodig of er zijn veganistische alternatieven.

Voeding voor honden en katten vertalen naar een veganistische levensstijl is echter geen sinecure. Mensen houden van hun huisdieren en willen alleen maar het beste voor hen. Een vleeseter veganistisch voeden is dan ook voor velen een beangstigende gedachte. Toch zijn er al veel mensen die deze denkoefening willen maken. Om dan uiteindelijk de stap te zetten, dat ligt toch nog moeilijk voor velen. Het is ook geen onderwerp waar je in één nacht ijs kan over gaan. Er zijn zoveel factoren waarmee je rekening moet houden.

Katten zijn vleeseters en hebben in hun dagelijkse behoeften nood aan dierlijke producten. Voor honden zijn de mogelijkheden uitgebreider. In eerste instantie gaan we ervan uit dat een hond een vleeseter is. Zijn darmstelsel en zijn gebit wijzen dit uit. Door de jaren heen is hij echter meer en meer geëvolueerd naar een alleseter. Wist je dat honden perfect in staat zijn om plantaardig materiaal te verteren? Onderzoek wees zelfs uit dat honden ook vegetarisch/veganistisch kunnen eten.

Heel wat mensen leggen in hun eigen eetpatroon nog steeds de nadruk op dierlijke producten. Wij hebben dit immers zo geleerd. Ook al komt er hier een kentering. We beseffen meer en meer dat er veganistische alternatieven zijn en dat die ook nodig zijn om dierenwelzijn te bevorderen en om onze planeet te beschermen. Diezelfde denkoefening kunnen we ook maken voor onze honden.

Alle honden veganistisch laten eten, zal nog niet iets zijn voor de recente toekomst. Maar sommige honden kunnen wel voordeel halen uit een veganistisch eetpatroon. Denk hierbij aan een eliminatiedieet om voedselallergie/overgevoeligheid te onderzoeken, dieren die problemen hebben met dierlijke eiwitten, …Ondertussen zijn er ook al (kleinschalige) onderzoeken die bepaalde gezondheidsvoordelen bij honden met een vegetarisch eetpatroon vaststelden. Net als bij mensen hoef je het ook hier (nog) niet zo drastisch aan te pakken. Wat denken jullie bijvoorbeeld van af en toe één veggiedag per week voor je hond? Of eens een combinatie maken van een vegetarische met een gewone maaltijd?

Wat kunnen we nog doen? En dit is misschien nog belangrijker met het oog op de huidige tendens van opbod aan dierlijke eiwitten in hondenvoeding. Zulke hoge percentages aan dierlijke eiwitten zijn in hondenvoeding echt niet nodig voor een gewone huishond.
Op dit moment zijn er nog steeds veel mensen die vlees blijven eten. Er worden dus nog altijd dieren geslacht voor menselijke consumptie. Maar de mens eet niet alle delen van het geslachte dier op. Denk hierbij aan botten, vleugels, poten, hoeven, bepaalde organen,… die door ze te drogen en vermalen tot vleesmeel wel gebruikt kunnen worden in honden- en kattenvoer. Of als je vers wil voeren, de vleessnippers die aan het karkas blijven hangen en dezelfde voedingswaarde hebben. Zolang de diervoederfabrikanten deze delen, die net zo goed de nodige voedingstoffen bevatten, van het slachtdier ook effectief gebruiken, kunnen we de extra impact van dierenvoeding op dierenleed dan ook tot een minimum beperken.

Mijn boodschap is dan ook duidelijk: een voeding moet uitgebalanceerd zijn. Kijk naar wat je hond nodig heeft, in welke levensfase hij zich bevindt en welke activiteiten hij doet. Laat je hierdoor leiden om te bepalen welke voeding hij nodig heeft. Dit is veel belangrijker dan uitsluitend te focussen op een (extreem) hoog percentage eiwitten. Want wat voor de ene hond goed is, is dat misschien juist niet voor de andere!