Op 25/11/2017 is onze Fides gestorven.  Ondertussen al 3 jaar geleden! Hij is maar 7 jaar mogen worden. Jongen, wat missen we hem! Bijna 2 jaar is hij ziek geweest. Een auto-immuunziekte die zijn nieren aantastte. Oorspronkelijke diagnose – hij haalt het einde van de maand niet. Uiteindelijk konden we hem toch nog bijna 2 fijne jaren geven mits de nodige medicatie en opvolging. Onze Fides heeft het uiteindelijk niet gehaald, maar hij gaf wel de aanleiding voor mij om mij te gaan verdiepen in voeding voor honden. Zijn nierproblemen en de zoektocht naar geschikte en toch nog smakelijke voeding voor hem, hebben mij veel bijgeleerd en waren de aanleiding om opleidingen voor voedingsadvies voor honden te gaan volgen. Fides, je was een kanjer! Wij denken nog elke dag aan jou! Honden met nierproblemen, lees meer……..

Fides werd ziek

Begin mei 2016, een dag om nooit te vergeten. Fides moest braken en het hield niet op. Diezelfde dag nog naar de dierenarts. Oorspronkelijke diagnose, een bacteriële infectie. Met antibiotica zal het morgen beter zijn. 1 dag later was er helemaal nog geen verbetering. Dus stelde de dierenarts voor om de stoelgang te onderzoeken. Zelf vroeg ik om een bloedonderzoek want we voelden dat hier meer aan de gang was. Een dag later kregen we te horen dat de nierwaarden van onze Fides niet goed waren.

De dierenkliniek

Er volgde een doorverwijzing naar de dierenkliniek. Nog meer testen en meerdere overnachtingen in de kliniek aan de baxters ondermeer om zijn bloed te zuiveren. Ondertussen wilde Fides niets meer eten. In de kliniek werd een behandelplan opgesteld. Pas als hij terug iets zou eten, mocht hij weer mee naar huis. Na een aantal dagen kregen we het verlossende telefoontje dat hij toch iets had gegeten. Niet veel, maar het was een goed teken. We mochten hem komen halen, want mogelijk zou hij thuis, op zijn gemak toch nog een beetje eten. Het komende dik anderhalve jaar hebben we Fides met de nodige medicatie en opvolging door de dierenarts goed kunnen houden. En goed was het, zijn gewicht ging terug van 18 kg naar een goede 22 kg. Het was ook geweldig om te zien hoeveel plezier hij had in het leven, spelen met Lova, schuren door de hagen,….Ziek is hij tot op het einde eigenlijk niet meer geweest. De gebruikelijke symptomen van nierfalen vertoonde hij al evenmin. Eten bleef wel regelmatig een probleem. Met de nodige ups en downs. Vaak op mijn poep zittend voor hem om hem toch maar dat beetje te laten eten. Vaak merkte ik dat eens die eerste hap ’s morgens door zijn keel was, hij vertrokken was voor een goede maaltijd. Vaak ook namen we zijn eten mee op wandeling en maakten we er een spelletje van. Hij wist het wel te appreciëren. Tussendoor waren en ook lange periodes dat hij wel goed at en dat we niet al die eieren onder hem moesten leggen. Wat we trouwens met veel liefde hebben gedaan.

 

 

Bloed- en urineonderzoek

Ondertussen lieten we om de 14 dagen bloed bij hem trekken en zijn urinewaarden controleren. Met als doel hem op te volgen en indien nodig zijn medicatie aan te passen. Je zou denken dat hij een hekel kreeg aan de dierenarts. Maar neen hoor! Hij ging met heel veel plezier bij de dierenarts binnen, ging spontaan op zijn rug liggen voor een prikje in zijn blaas en nadien een prikje in zijn poot voor bloed. Eind november 2017 vond hij dat het genoeg was geweest. We hebben hem bij ons thuis laten inslapen. Met dank aan Brit, onze dierenarts voor wie hij duidelijk een boon had. Hij deed zelfs nog even de moeite om haar te verwelkomen om daarna afscheid te nemen….

Nierproblemen bij honden

Nierproblemen kunnen acuut of chronisch zijn. Vergiftiging, ontsteking, obstructie, … kunnen acuut nierfalen veroorzaken. De hond vertoont hierbij vrij snel uiterlijke symptomen. Bij chronisch nierfalen ligt dit vaak anders. Vaak merk je het pas wanneer het nierfalen al in een ver stadium zit. Veel hondenbaasjes merken pas dat er iets mis is als de nieren het voor 75 % hebben begeven. Vermageren zonder reden, misselijkheid, veel drinken, veel plassen, een slechte vacht… zijn een greep uit de symptomen van nierfalen. Toch zijn deze niet altijd zichtbaar aanwezig. Je hond zal het je ook niet komen zeggen. En vaak doen honden zich sterker voor dan ze zich voelen. Als baasje moet je dus altijd zeer alert blijven, en dan nog…..
Een bloedonderzoek kan je al veel wijzer maken. Sinds onze ervaring met Fides laten wij bij onze honden en ook onze poes jaarlijks een bloedonderzoek doen. Je kan het nierfalen er niet door stoppen, maar je kan er wel vroeger bij zijn. Op die manier weet je of bijkomend onderzoek nodig is en of er een aanpassing in voeding moet komen.

Welke voeding is nu geschikt voor een nierpatiënt?

De nieren zuiveren het bloed van de afvalstoffen van eiwitten en het stofje fosfor. In je voeding ga je er dus moeten voor zorgen dat deze aan bepaalde eisen voldoet. Minder eiwitten, maar eiwitten van hoge kwaliteit, minder fosfor, meer vezels en extra kilocalorieën uit vetten. Bovendien is het belangrijk dat de hond veel drinkt. Natte voeding kan hier soelaas bieden. Het is belangrijk om de oorzaak van het nierfalen te kennen.

Voedingsadvies kan jou dus helpen om een geschikte voeding te vinden maar staat nooit los van een begeleiding bij de dierenarts. Wil je hierover meer weten en wil je ook weten welke praktische stappen je nog kan ondernemen om je hond te laten eten, neem dan zeker contact op.